دلم گرفته، اى دوست! هواى گريه با من‏

                               گر از قفس گريزم كجا روم، كجا، من؟

                                 كجا روم؟ كه راهى به گلشنى ندانم‏

                                كه ديده بر گشودم به كنج تنگنا، من‏

                            نه بسته‏ام به كس دل نه بسته دل به من كس‏

                               چو تخته پاره بر موج رها، رها، رها، من‏

                            زمن هر آن كه او دور چو دل به سينه نزديك‏

                              به من هر آن كه نزديك ازو جدا، جدا، من!

                               نه چشم دل به سويى نه باده در سبويى‏

                                  كه تر كنم گلويى به ياد آشنا، من‏

                                زبودنم چه افزود؟ نبودنم چه كاهد؟

                               كه گويدم به پاسخ كه زنده‏ام چرا من؟

                                  ستاره‏ها نهفتم در آسمان ابرى ـ

                               دلم گرفته، اى دوست! هواى گريه با من...

                                                    خدایا: 

خداجونم بیشتر از همیشه بهت نیاز دارم پس کمکم کن و تنهام نگذار.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

معذرت می خوام از همه ی دوستای گلم که به من محبت دارن ولی من

نتونستم محبتشونو جبران کنم ممنون از لطف همتون 

خیلی وقته که رسیدم به انتهای نقطه ی سیاه زندگی

برام دعا کنین

                                      اگه احساسمو می فهميدی

                                        قلبتو دوباره می بخشيدی

                                          لحظه پايان اين ديدار را

                                          روز آغاز دگر می ديدی

                                        اگه بيهوده نمی ترسيدم

                                عشق را آنگونه که هست می ديدم

                                     شايد اين لحظه غمگين وداع

                                      قلبمو دوباره می بخشيدم 

                                 کاش از اين عشق نمی ترسيدم

        ما سزاواريم  اگر گريانيم

         اينچنين خسته و سرگردانيم

          ما که دانسته به دام افتاديم

         چرا از عاشقی رو گردانيم

        وقتی پيمان دل را می بستيم گفته بوديم فقط عاشق هستيم

              ولی با عشق نگفتيم هرگز از دو نيمه نابرابر هستيم

           نه گناهکار نه بی تقصيريم

           من و تو بازيچه تقديريم

          هر دو در بيراهه بی رحم عشق

          با دل و احساس خود درگيريم

                                 بيشتر از هميشه دوستت دارم

                        گر چه از عاشقی و عاشق شدن بی زارم

                                      زير آوار فرو  ريخته عشق

                            از دلم چيزی نمانده که به تو بسپارم

        تو که همدردی مرا ياری بده

         به من عاشق اميدواری بده

          اگه عشق با ما سر ياری نداشت

         تو به من قول وفاداری بده

ولنتاین مبارک

 

        

 

 

 

   

 

   رفتم، مرا ببخش نگو او وفا نداشت ღ

            راهی بجز گریز برایم نمانده بود ღ

                      این عشق آتشین پر از درد بی امید ღ

                                       در وادی گناه و جنونم کشانده بود ღ

  رفتم، که داغ بوسهء پر حسرت تو را  ღ

          با اشکهای دیده زلب شستشو دهم ღ

                         رفتم که با نا تمام بمانم در این سرود ღ

                                    رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم ღ

    رفتم مگو ، مگو، که چرا رفت ، ننگ بود  ღ 

                 عشق من و نیاز تو سوز و ساز ما ღ 

                            از پرده ء خموشی و ظلمت ، چو نورصبح ღ  

                                             بیرون فتاده بود به یکباره راز ما ღ 

       رفتم ،که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم ღ 

                        در لا به لای دامن شبرنگ زندگی   ღ  

                                 رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان   ღ  

                                               فارغ شوم ز کشمکش و جنگ و زندگی   ღ  

سلام دوستای گلم ممنونم از اینکه به من سر میزنین

و با نظراتون منو تنها نمیزارین . یه مقاله با عنوان

 " دلایل عاشق شدن از نظر علم "

خوندم که حیفم اومد شما اینو از دست بدین پس

حتما" بخونین و منو از نظرتون با اطلاع کنین